Düşün:
Tanrımız bir piç
evrenimiz gayr-i meşrû aşkın meyvesi;
ve her gün yıldızlar
evlerine dönen yolda yalnızlar.
Perdenden odana güneş girdiği
ve girmediği zamanlar
evren karanlık
hep karanlık
ve zaten tüm bu karanlık da
senin ışığı görememen,
evrenin de annesini
ve Tanrımız aşksızken
evren sürekli büyürken
kucaklanmaya muhtaç
aşk, ışık, boşluk, ses:
günahlarım
benden sana
ve senden de bana
müşrik nehirler misali.