"Those who have crossed
With direct eyes, to death's other Kingdom
Remember us -- if at all -- not as lost
Violent souls, but only
As the hollow men
The stuffed men."
- T. S. Eliot, Hollow Men I, 1925
kıtaların ayrılışı kadar sessiz olmuştu:
bir gün bir ağaç
yıllardır oynanan oyundan sıkıldı
kalktı, yürüdü, bir adama yanaştı,
dedi ki: "neden dışarıda bekledin?"
söylendi: "sen bana ev mi oldun?"
yıllardır mezarlar kazınmıştı
tırnaklarla çakılların altına
okyanuslardı sınır
sonra boşluk
alabildiğine bir boşluk vardı
ki insanın en büyük düşmanıydı boşluk
içerden fetheden cinstendi
belki bir şeyler patladıysa da
o boşluğa seyreldi işte
işte bu dedi birileri
işte biliyorduk
ya da işte
aradığımız buydu
sonsuz sızıdan önceki
son mutluluktu bu.
John Martin, The Great Day of His Wrath, 1851-3, Oil on canvas
