Şeylerin Değerleri Üzerine

adında değer taşıyana

Yalnız soğuk bir vapur yolculuğunda anlamıştım ben yanımda şiir kitabı taşıyarak yalnızlığıma çözüm bulamadığımı. Hoş, yalnızlığın çözümü nerelerde saklıdır hâlâ bilmiyorum ya, şu kadarı bende bir yerlerde daha:

Neden aldığını bilmeden
tuttuğun her not ve
neden kovaladığını bilmeden
düştüğün her yer

senindir.

Senin olmayana kadar
tınısıyla senindir

tınısızlığıyla.

Mesela otursak balkonunda ömrümüzün
alsam kalemi çizsem ufka sınırlarını

mürekkebimize dokunan her bulut bizimdir
bizimken senindir.

Diyelim ki sen kuş oldun
ya da uçan bir balık
gördüğün tüm aşksız ağaçlar
tüm titreyen çayırlar
senindir.

Ben buradan koklasam
rüzgarlar oradan eser getirir bana
işte o gelen su benimdir
ve gelişi senindir.

Gidişlerimiz
hep bizimdir,
gidince de.

Ülkenin Tüm Gençlerinin Öldüğüdür

Önce kızlar öldü.

Odalarındaki yalnız kızlar öldü,
gözleri camların ötesini arayan
güzel elbiselerini gelmeyen güzel günler için saklayan
saçları utanç ve dudak kokan kızlar

ilk onlar gitti.

Bin günde biriktirdi kızlar
bin gün beklediler
bin birinci gün geldi
taştı kızlar
                öldüler.

Sonra oğlanlar öldü.

Sokakları kendilerinin sanan oğlanlar,
bir dakikalık bakış için bin günlük yol tepen
sabahsızlığın karanlığına içen oğlanlar.

Sandılar ki oğlanlar
tüm ülke onlara kalırdı
ve alacaklardı kızları
odalarından alacaklardı

her bulut için
bir kız bir oğlan

ama tabi
sandıklarıyla kaldılar.

En son da
kızlar da öptükten sonra son kez toprağı
ve oğlanlar da son kez hayalleri

gençler öldü.

şarkı

ve bir sabah gelecek

güneşin güçsüz günlerinden

gelen sabah kurutamayacak

saçlarını kurutamayacak

dışarıda bıraktığın kıyafetlerini

umutlarını

beklentiyi kurutamayacak

sen de dileyeceksin

ne biliyim, balık olmayı falan

belki o zaman an(l)arsın

danışık yaşantı

ne güzel bir söz öbeği