Harcanamayanlardan

Değerini bilemedik ama o
meğersem harcanamayanlardanmış.
Harcadıkça harcayandan gelmeyen hayır
oradan gelirmiş de, biz körmüşüz be gülüm.

Deyimlerdeyim

Evlat, bu nasıl hayat?

Küfretmenin buruk zevkiyle sırıtırdım eskiden ben. Şimdi?

Şimdi bıyık-sakal-tükürük üçgenin ortasına sıkışıp kalmışım. İki ucunda da nahoş şeyler olan değneği orta yerinden tutamaz olmuşum. Köprüyü geçmeden bağırmşım "Ayı!" diye bir kere, dayım mı kalmış ki benim? Devrik cümlelerin sultanı olmuşken ihtiyaç var mıdır dilimin sözlüğüne?

Var ya, bir de anlasalar kazak giyen domuzun çamurda yuvarlanmayacağını, işte o zaman her şey daha güzel olacak.

Hiç Olur Mu?

Bir olmaz okuyanla okumayan;
tıpkı okuduğunu okumayanla
okumadığını okuyan kadar
karmaşıktır hatta ilişkileri.
Sonra bir de yok mu şunlar,
hani okumadıklarını okumayanlar?
Peki, okuduklarını okuyanlara
ne demeli?

Anlayan Anladı, Anlamayan Bizimdir

Bir yaş süzülür gözlerinden...
Süzülmesin be gülüm,
kurumasın parıltısı
gözlerinin sonra.

Bak hem ne güzel
söyler şarkılarını aşıklar
denize döküldükten sonra
ufaktan ufaktan.

Her şey peynir olsa hem,
ekmeğime ne sürerim ben?

Heyhat

Ne yıllar geçti be evlat!
Öylece tükenirken
fani yaşamım
ağlamadım.
Tırmandım hep;
Üşenmeden, durmadan.
Geldiğimiz yer de buradır işte.

Şekil

Yıldız şeklindeki kalpler vardı
ve kalp şeklindeki yıldızlar
çocuksu rüyalarımda.
Çok sonra anladım ki
göğsümdeki şekilsiz bir öbek
gökyüzündeki kocaman bir küreymiş.

Yeşil

Çok garipti bu ev. Duvarları vardı böyle yeşil yeşil.

Çocukluğumda gitmiştim bi kere ben anannemlerin o evine, işte orada böyle kocaman ağaçlar vardı kuşlarla dolu, onlar da yeşildi. Sonra bi de gözleri vardı anannemin, içinde kaybolurdum öyle, yemyeşildi.

Sonra bi de bizim bozuk bi gramofonumuz vardı, o da yeşildi. Ama böyle sanki yeşil olmaktan bıkmış, kurtulmaya çalışmış, kendini aşındırmıştı da yapamamıştı zavallım.

Kalemkutum vardı küçükken güzel kalemlerimi koyduğum. Yeşildi o da, hatta yeşil kalemler de koyardım içine bi de. Güzel müzikler çalardı, sonra Cemre'nin yeşil gözleri vardı. Hatta okulumun tuvaletleri de yeşildi, ama bazen sararmış da oluyolardı.

Hayatım kötüymüş de iyi olması için bişey yapmıyomuşum, hikaye. Yeşiller izin mi veriyo ki?

Sakin

Sakın ha, sakin ol!
Ama sakınırken sakince
kaçanların da farkında ol.

Sen

Kanımsın
damarlarımda dolaşan.
Canımsın
göğsümde yatan.
Balımsın,
akşam gelsene kaçaraktan.

Mutasavvıf Aşk

Yoklukta varlıklarını bulan
Varlıklı pirler misali
Sensizlikte buldum
Seni ben.

Şiirli Şiir

Yazdıkça yazdım, söyledikçe söyledim
Ve yılmadan, durmandan bekledim
Hep o anın gelmesini.
Şimdi ben ne dedim?

u

adım var sanım yok
senden haberim hiç yok
kural tanımam bilmem
içimde oysa ağlarım çok

Belki

Belki yine aşık olursun ha bana?
Pervaneler var ki ölürler ışık uğruna.

Siren

Susmalıyız bazen, dalgaların karanlığında,
Sessizliğe sıkışmış tatlı çığlıkları duymak için.

Yüz

Hüzünlü şeyler söylenmesi için
Çok güzel bir yüzü vardı.

Şiirlerimi Yazarım

Çünkü olmak vardır sıkıcı,
Pastada da ondan çikolata vardır.

Hazırım

Gelsene bana, koşa koşa,
Göğsümü delen boynuzlarınla.

Cemal Safi

İçim ürperiyor,
Ya evde yoksan?

Saygılar. Sevgiler.