Çok garipti bu ev. Duvarları vardı böyle yeşil yeşil.
Çocukluğumda gitmiştim bi kere ben anannemlerin o evine, işte orada böyle kocaman ağaçlar vardı kuşlarla dolu, onlar da yeşildi. Sonra bi de gözleri vardı anannemin, içinde kaybolurdum öyle, yemyeşildi.
Sonra bi de bizim bozuk bi gramofonumuz vardı, o da yeşildi. Ama böyle sanki yeşil olmaktan bıkmış, kurtulmaya çalışmış, kendini aşındırmıştı da yapamamıştı zavallım.
Kalemkutum vardı küçükken güzel kalemlerimi koyduğum. Yeşildi o da, hatta yeşil kalemler de koyardım içine bi de. Güzel müzikler çalardı, sonra Cemre'nin yeşil gözleri vardı. Hatta okulumun tuvaletleri de yeşildi, ama bazen sararmış da oluyolardı.
Hayatım kötüymüş de iyi olması için bişey yapmıyomuşum, hikaye. Yeşiller izin mi veriyo ki?