anneannemin çocukluğunun tarlaları varmış
benim hiç olmadı
ama bir kadın vardı
saçları çocukluğumun tarlaları gibi geniş
tarlada da büyümedik zaten
biz daha küçükken
ama o kadar da küçük değilken henüz
uğradığımız yerler vardı
kapılarına büyüyerek vardığımız
ki sonsuza dek küçük kaladabilirim
ve kapılar bir gün eski moda olabilir
ve herkes herkese kapılarını açabilir
- anneannemin çocukluğunda öyleymiş -
ama kapıları hiç yük olmazdı
ya da bizi uzaklarda tutmazdı küçüğüz diye
ve yazdan yaza değildi sevdaları
ama yaz sevdaları da vardı
duvarların birinde
bir ağaç solmuştu yalnız
açmaya utanan çiçekleriyle
biz orda herkesi konuşurduk
küçükken daha büyüktü O
marifeti O'nun
bir ömre koca bir saat
sığdırabilmekti
oysa yavaş dakikaları
ve hızlı ömürleri vardı
çinili yılların.