yaz geldi. iki gündür camımda yağmur bana ninni söylüyor.
uyumaya yakınım günlerdir. uykuya hiç olmadığım kadar yaklaşıyorum hep, yakınlığımın da farkındayım; ama bir türlü yakalayamıyorum rüyaların gerçekliğini.
ne zaman vücudumun her yerinde uykumun farkında olsam, sabah kalktığımda hatırlayabilmek için her şey çok hayal meyal oluyor.
sabah kalkmak demişken, sabah kalktığım falan da yok tabi. öğlen ya yumurta ya tereyağı kokusuna uyanıyorum böyle olunca. şikayetçi olan yok ama.
bir gece boyunca uykuya bu kadar yakın olmanın bir güzelliği de seslerin kokuları olması.
ıslak kokuyor gecenin kedileri.
rakı kokuyor neşet ertaşın sesi.
kokluyorum.
hoşgeldin yaz.